Visie

In een moderne gemeenschap verbinden mensen zich met elkaar vanuit het streven om een gemeenschappelijke doelstelling of een gemeenschappelijk ideaal te realiseren. Deze doelstelling kan betrekking hebben op een concrete prestatie zoals het bouwen van een huis of het organiseren van een feest, op een manier van samenleven, of op andere idealen. De individuele leden van de gemeenschap zetten zich in voor de gemeenschap, ieder naar beste kunnen, weten en houding. Ze zijn bereid initiatieven te nemen en zich steeds verder te ontwikkelen. De gemeenschap op haar beurt is zo ingericht dat aan deze ontwikkeling van haar leden ruimte wordt gegeven en zelfs wordt ondersteund.

De gemeenschap als geheel streeft na, dat ieder lid de mogelijkheid geboden wordt om zich een beeld van het geheel te vormen. Zodat men zich daardoor als het ware uitgenodigd voelt om boven zichzelf uit te stijgen. Op deze wijze is de persoonlijk ontwikkeling direct van betekenis voor de ontwikkeling van de gemeenschap en de ontwikkeling van de gemeenschap is direct van belang voor de ontwikkeling van het individu.

Daarbij ontstaat steeds weer een spanningsveld tussen individu en gemeenschap, juist omdat het individu en de gemeenschap beide in ontwikkeling zijn. Dat heeft tot gevolg dat zij steeds opnieuw onderzocht zal moeten worden hoe het eigen streven, kunnen en weten van de leden zich kan verhouden tot het geheel en op welke manier zij zich al dan niet (weer) aan elkaar willen verbinden.

Wij verwachten dat daarbij in het algemeen het individu voorop zal lopen ten opzichte van de gemeenschap. Hij of zij zal vanuit de eigen ontwikkeling de gemeenschap nieuwe denkbeelden kunnen aanreiken, nieuwe sociale vormen, nieuwe manieren van werken, etcetera. Hij of zij kan initiatiefnemer worden binnen de gemeenschap. Normaal gesproken ontmoet de initiatiefnemer dan weerstand, omdat het nieuwe meestal vraagt iets te doen wat we nog niet kunnen. Dan ziet de gemeenschap zich voor de vraag gesteld of zij bereid is het houvast van bepaalde gezamenlijke vanzelfsprekendheden los te laten, het nieuwe te onderzoeken en zich er met elkaar aan te ontwikkelen. Moderne gemeenschapsvorming vraagt dus om een voortdurende activiteit, en is nooit af.

We hebben onze visie kunnen ontwikkelen dankzij de denkbeelden vanuit de antroposofie en het onderzoeken van onze eigen levenservaringen.