Kinderen van deze tijd

Kinderen in deze tijd, en hun vraag aan het onderwijs, de leerkracht en de opvoeding thuis

De leefwereld van het kind is enorm veranderd in de afgelopen decennia. De belevingswereld van het kind is echter hetzelfde gebleven. Met wat ze meebrengen, met de wil, is het ook anders. Veel meer is de vraag aan de leerkracht: wie ben je? Ben je congruent met wat je doet. Ze nemen de dingen niet klakkeloos voor waar aan. Ze doorzien meteen (het gebrek aan) authenticiteit en reageren er sterker op, b.v. door hun hakken in het zand te zetten: dit wil ik niet.

Hoe ga je ermee om, dat ze aan één kant zo gericht zijn op de concrete werkelijkheid, veel meer bewustzijn hebben, vragen oproepen die bijna als volwassen vragen zijn. Het zijn dringende, haast filosofische vragen. De valkuil is om bijna wetenschappelijk antwoord te geven over hoe iets in elkaar zit. Hoe kun je hieruit blijven en zorgen dat ze in hun fantasie blijven? Je moet ze dus ook een bedding geven, om bij al dat bewustzijn, tegelijkertijd ook kind te mogen zijn.

De vrije schoolpedagogiek heeft in wezen dan veel te bieden. Je kunt aansluiten op de ontwikkeling van het kind, vanuit het mensbeeld, en het zicht op wat kinderen in deze tijd vragen. Om authentiek te zijn, moet je echter wel van methodes afblijven, en van testen. Het vraagt wel moed, ook van ouders, om die testen los te laten.”